1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22


1En Elia, de Thisbiet, van de inwoneren van Gilead,1) zeide tot Achab: Zo waarachtig als de HEERE, de God Israels, leeft, voor Wiens2) aangezicht ik sta, indien3) deze jaren4) dauw of regen zijn zal, tenzij dan naar mijn woord!5)
2Daarna geschiedde het woord des HEEREN tot hem, zeggende:
3Ga weg van hier, en wend u naar het oosten, en verberg u aan de beek Krith,6) die voor aan de Jordaan is.
4En het zal geschieden, dat gij uit de beek drinken zult; en Ik heb de raven7) geboden,8) dat zij u daar onderhouden zullen.
5Hij ging dan heen, en deed naar het woord des HEEREN; want hij ging en woonde bij de beek Krith, die voor aan de Jordaan is.
6En de raven brachten hem des morgens brood en vlees, desgelijks brood en vlees des avonds; en hij dronk uit de beek.
7En het geschiedde ten einde9) van vele dagen, dat de beek uitdroogde; want geen regen was in het land geweest.
8Toen geschiedde het woord des HEEREN tot hem,10) zeggende:
9Maak u op, ga heen naar Zarfath,11) dat bij Sidon is, en woon aldaar; zie, Ik heb daar een weduwvrouw geboden,12) dat zij u onderhoude.
10Toen maakte hij zich op, en ging naar Zarfath. Als hij nu aan de poort der stad kwam, ziet, zo was daar een weduwvrouw, hout lezende; en hij riep tot haar, en zeide: Haal mij toch13) een weinig waters in dit vat, dat ik drinke.
11Toen zij nu heenging om te halen, zo riep hij tot haar, en zeide: Haal mij toch ook een bete broods in uw hand.
12Maar zij zeide: Zo waarachtig als de HEERE, uw God, leeft, indien ik een koek heb,14) dan alleen een hand vol meels in de kruik, en een weinig olie in de fles! En zie ik heb een paar houten15) gelezen, en ik ga heen, en zal het voor mij en voor mijn zoon bereiden, dat wij het eten, en sterven.16)
13En Elia zeide tot haar: Vrees niet, ga heen, doe naar uw woord; maar maak mij vooreerst een kleinen koek daarvan, en breng mij dien hier uit; doch voor u en uw zoon zult gij daarna wat maken.
14Want zo zegt de HEERE, de God Israels: Het meel17) van de kruik zal niet verteerd worden, en de olie der fles zal niet ontbreken, tot op den dag, dat de HEERE regen op den aardbodem geven zal.
15En zij ging heen, en deed18) naar het woord van Elia; zo at zij, en hij, en haar huis,19) vele dagen.20)
16Het meel van de kruik werd niet verteerd, en de olie van de fles ontbrak niet, naar het woord des HEEREN, dat Hij gesproken had door den dienst van Elia.21)
17En het geschiedde na deze dingen, dat de zoon dezer vrouw, der waardin van het huis, krank werd; en zijn krankheid werd zeer sterk, totdat geen adem22) in hem overgebleven was.
18En zij zeide tot Elia: Wat heb ik23) met u te doen, gij man Gods?24) Zijt gij25) bij mij ingekomen, om mijn ongerechtigheid in gedachtenis26) te brengen, en om mijn zoon te doden?
19En hij zeide tot haar: Geef mij uw zoon. En hij nam hem van haar schoot, en droeg hem boven in de opperzaal, waar hij zelf woonde, en hij legde hem neder op zijn bed.
20En hij riep den HEERE aan, en zeide: HEERE, mijn God, hebt Gij27) dan ook deze weduwe,28) bij dewelke ik herberge, zo kwalijk gedaan, dat Gij haar zoon gedood hebt?
21En hij mat zich29) driemaal uit over dat kind, en riep den HEERE aan, en zeide: HEERE, mijn God, laat toch de ziel van dit kind in hem30) wederkomen.31)
22En de HEERE verhoorde de stem van Elia; en de ziel van het kind kwam weder in hem,32) dat het weder levend werd.
23En Elia nam het kind, en bracht het af van de opperzaal in het huis, en gaf het aan zijn moeder; en Elia zeide: Zie, uw zoon leeft.
24Toen zeide de vrouw tot Elia: Nu weet ik, dat gij een man Gods zijt, en dat het woord des HEEREN in uw mond waarheid is.